Nga Arben Koliçi
Kurator i ekspozitës

“Grafika ’25 – Dhjetë vjet shenjë shqiptare” përfaqëson një udhëtim në thelbin e shenjës, në atë vijë të hollë e të ngarkuar me kuptim që lidh dorën e artistit me pulsin e kohës.

Për një dekadë të tërë, ky projekt ka kultivuar traditën e grafikës si një gjuhë e veçantë pamore, duke e shndërruar shenjën në bosht të një dialogu të pandërprerë ndërmjet traditës dhe risisë.

Ky edicion shënon pjekurinë e një rrugëtimi ku burimet estetike dhe frymëzimi nga hapësira të ndryshme shqiptare dhe ndërkombëtare janë ndërthurur natyrshëm, duke krijuar një shtresëzim të pasur përvoje, teknike dhe vizioni.

Grafistët e përzgjedhur sjellin një mozaik të gjerë përfytyrimesh dhe narrativash, ku çdo vepër është një dritare drejt një universi të pavarur, të ngarkuar me emocione, simbole dhe tensione vizuale.

Në këto punime marrin jetë teknika të ndryshme si; gjilpëra e thatë, akuaforti, akuatinta, xilografia, linoleumgrafia, forexgrafia dhe monotipi të cilat nuk janë vetëm metoda, por gjuhë të veçanta përmes së cilave artistët artikulojnë ritmin e botës së tyre të brendshme. Portretet që të vështrojnë me heshtje të thellë, peizazhet që të ftojnë në kontemplim, natyrat e qeta që meditojnë mbi përditshmërinë, format e abstraguara që trazojnë imagjinatën, të gjitha krijojnë një simfoni pamore ku ngjyrat flasin për skena të përjetësuara.

Ky edicion synon të ruajë gjallërinë e dialogut mes brezash e qasjesh, duke mbajtur në zemër të tij qëllimin fisnik; vazhdimësinë e shenjës grafike shqiptare, forcimin e identitetit të saj dhe hapjen e horizonteve të reja në botën e artit bashkëkohor.

Në këtë ekspozitë, gravura i shfaqet publikut si një evokuese e kohës sonë historike, përbërë nga shumë eksperienca personale që kanë një kontekst me ngjarjet tona të përditshme, një shenjë që udhëton përtej kufijve, një fije drite që lidh të kaluarën me të ardhmen.

Çdo vizitor ftohet të prekë me sy dhe me shpirt teksturën e ngjyrave, energjinë e linjave, thellësinë e imazheve. Kjo është një hapësirë ku arti nuk shihet vetëm, por jetohet si një takim mes kujtesës sonë vizuale dhe frymës së sotme të artit shqiptar e ndërkombëtar.