Nga Flora Nikolla

KORÇË – KUR KARIKATURA BËHET NJË UDHËTIM, JO VETËM NJË NGJARJE

Më 31 tetor, Korça do të hapë një tjetër faqe të jetës së saj kulturore, duke pritur Bienalen e 4-t Ndërkombëtare të Karikaturës “Niko Nikolla”.

Por kjo Bienale nuk është menduar si një aktivitet që nis, zhvillohet dhe mbyllet brenda tri ditësh.

Sepse për Albanian Excellence, asnjë aktivitet nuk ka kuptim vetëm pse organizohet. Ai duhet të ketë një arsye për të ekzistuar dhe një qëllim për të arritur. Duhet të shohë përtej momentit, përtej skenës, përtej ekspozitës së radhës.

Kjo është edhe filozofia mbi të cilën është ndërtuar “Niko Nikolla”.

Në këtë edicion janë paraqitur 740 karikatura nga 53 vende të botës. Pas procesit të përzgjedhjes, rreth 200 vepra do të prezantohen në dy ekspozitat e Bienales: “Engjëll apo Djall?” dhe “Portret – Bujar Kapexhiu”.

Por numrat, sado mbresëlënës të jenë, nuk janë qëllimi.

Pas tyre është një ide më e madhe: ta çojmë karikaturën përtej një konkursi dhe ta vendosim në një marrëdhënie të drejtpërdrejtë me publikun, qytetin dhe të ardhmen.

Karikatura është një nga ato forma të rralla të artit që nuk ka nevojë për shumë fjalë. Ajo mund të të bëjë të qeshësh dhe, në të njëjtën sekondë, të të vendosë përballë një pyetjeje të pakëndshme. Mund të jetë humor, por brenda humorit të ketë kritikë. Mund të duket e thjeshtë, por pas një figure të vetme mund të fshihet një ide e tërë.

Pikërisht këtë marrëdhënie kërkon të ndërtojë Bienalja me publikun e Korçës.

“Engjëll apo Djall?” nuk është vetëm një temë mbi të cilën artistët kanë vizatuar. Është një pyetje mbi njeriun. Mbi kontradiktat e tij, mbi zgjedhjet, dobësitë, dëshirat, moralin dhe tundimet.

Ndërsa “Portret – Bujar Kapexhiu” është një dialog tjetër: një figurë e rëndësishme e karikaturës shqiptare që shihet dhe interpretohet nga sy të ndryshëm artistësh. Një homazh, por edhe një mënyrë për të treguar se arti shqiptar mund të hyjë në një dialog të natyrshëm me artin ndërkombëtar.

Dhe këtu Korça nuk është thjesht vendi ku zhvillohet Bienalja.

Korça është pjesë e idesë.

Sepse një ngjarje e tillë ka vlerë kur nuk qëndron e shkëputur nga qyteti. Kur publiku e prek, kur fëmijët e shohin, kur të rinjtë afrohen, kur artistët takohen me njerëzit dhe kur një ekspozitë arrin të ndezë një bisedë që vazhdon edhe pasi fiket drita e sallës.

Prandaj, një nga dimensionet e rëndësishme të Bienales është edukimi dhe afrimi i brezit të ri me artin e karikaturës.

Jo thjesht për t’u treguar atyre si vizatohet një karikaturë, por për t’u treguar se arti mund të jetë një mënyrë për të parë botën, për ta pyetur atë dhe për të mos pranuar gjithçka siç duket.

Ky është thelbi i misionit.

Të mos organizosh një aktivitet vetëm për ta organizuar.
Të nisësh diçka sot që të ketë kuptim nesër.

Kjo është arsyeja pse “Niko Nikolla” nuk shihet vetëm si një datë në kalendarin kulturor të Korçës. Ajo është një pikë në një rrugëtim më të gjatë: për të afruar artin me publikun, Shqipërinë me skenën ndërkombëtare dhe brezin e ri me një gjuhë artistike që ka ende shumë për të thënë.

Nëse një aktivitet mbaron kur mbyllet dera e ekspozitës, atëherë ka përfunduar vetëm aktiviteti.

Nëse pas tij mbetet një ide, një frymëzim, një fëmijë që fillon të shohë ndryshe, një artist që gjen një tjetër artist, një publik që nis një bisedë – atëherë ka filluar diçka tjetër.

Dhe ky është, në fund, vizioni i Bienales “Niko Nikolla”.

Të mos bëjmë aktivitete për të pasur aktivitete.

Të ndërtojmë një rrugë që të çon diku.

Korçë, 31 tetor – 2 nëntor 2026.
Një Bienale që nuk kërkon vetëm të ekspozojë artin, por të lërë një gjurmë pas tij.